ΠΡΟΔΟΣΙΑ...ΕΝΑΝΤΙ ΟΛΩΝ...erga omnes...

Μισώ τον άνδρα τον διπλούν πεφυκότα, χρηστόν λόγοισι, πολέμιον δε τοις τρόποις...



Μισώ τον διπρόσωπο που είναι αγαθός στα λόγια αλλά εχθρικός στις πράξεις...
Φωκυλίδης.

Έσθλ' αγορεύοντες, κακά δε φρεσί βυσσοδόμευον.



Μιλούσαν ωραία ενώ στο μυαλό τους βυσσοδομούσαν κακά...
ΟΜΗΡΟΣ.

ΙΠΠΟ!

ΠΡΟΣΕΧΕ...

ΤΙ ΗΞΕΡΕ Η ΖΩΗ;;;

FAKE MACEDONIA...

ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΠΛΟΙΟ ΕΧΕΤΕ ΑΝΕΒΕΙ...

Έστι μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία.
Στράβων, 64 π.Χ. - 24 μ.Χ., Αρχαίος Έλληνας γεωγράφος

Για Δρόμους Που Δε Θέλησα Στις Χαραυγές Ξεχνιέμαι....

Mάσκα δεν έχω να Γυρνώ
στο Καρναβάλι ετούτο
μόνο μια Απόχη να Τρυγώ
της Θάλασσας την Πονηριά
και της Σιωπής τον Πλούτο.

Σκουπίδι η Σκέψη την Πετώ
τη Λογική Απαρνιέμαι,
μ' ένα Σαράκι Αρμένικο
για Δρόμους που δε Θέλησα
στις Χαραυγές Ξεχνιέμαι.



ΙΠΠΟ!

ΠΟΣΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΘΑ ΦΑΣ ΑΚΟΜΑ...

Τροχοπέδη, στά Σκοτεινά τα Σχέδια τῶν Τεχνουργῶν, τοῦ Ύπνου καί τῆς Άπωλείας τῶν Ψυχῶν!

Ἀρχαία Τάξις Πραγμάτων!
Δέν ἀπαρτίζεται ἀπό ἄνδρες αἱμάτων.
Δέν ἐπιβάλλεται διά μέσου τῶν ὅπλων.
Μαρτυρία τοῦ Φωτός,
τοῦ ἐκ τοῦ Πατρός τῶν Φώτων!

Δέν εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου.
Δέν ἔχει στόχο τη συγκέντρωση πλούτου.
Δέν κάθεται ἐπί καθέδρας λοιμῶν, καί
δέν πορεύεται ἐν βουλῇ ἀσεβῶν.




«Ἀρχαία» καλεῖται κι ὅμως εἶναι το μέλλον.
Τό σύστημα πού ἀναγνωρίζει, αὐτό τῶν Ἀγγέλων.
Κακίας ριζοτόμος, ἀρετῆς φυτοκόμος,
ὁ Νόμος τοῦ Φωτός, ἀλαστόρων ὁ τρόμος!

Στύλος ἀκλόνητος μέσα στήν πτώση.
Αὐτή πού θά σώσει καί θά δώσει τήν ὤση.
Βακτηρία ἀπερίτρεπτη, μέσα στό χάος,
φάρος τηλαυγής, ὑπερκόσμιον φάος!

Αὐτή ἀγρυπνεῖ ὅταν ὁ κόσμος καθεύδει,
γρηγορεῖ ὅταν εἶναι σέ ρέμβη. Τροχοπέδη,
στά σκοτεινά τα σχέδια τῶν τεχνουργῶν,
τοῦ ὕπνου καί τῆς ἀπωλείας τῶν ψυχῶν!



Εγκρίθηκε με 161 ψήφους υπέρ, έναντι 103 κατά, το άρθρο 8 για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια

Ἀρχαία Τάξις Πραγμάτων!
Δέν ἀπαρτίζεται ἀπό ἄνδρες αἱμάτων.
Δέν ἐπιβάλλεται διά μέσου τῶν ὅπλων.
Μαρτυρία τοῦ Φωτός,
τοῦ ἐκ τοῦ Πατρός τῶν Φώτων!

Αυτός είναι ο Τρόπος που Τελειώνει ο Κόσμος...Όχι μ' ένα Πάταγο αλλά μ' ένα Λυγμό...

Είμαστε οι Κούφιοι Άνθρωποι,
οι Βαλσαμωμένοι Άνθρωποι
Σκύβοντας Μαζί
Κεφαλοκαύκι Γεμισμένο Άχυρο. Aλίμονο!

οι Στεγνές Φωνές μας Όταν
Ψιθυρίζουμε Μαζί
είναι Ήσυχες κι Ανόητες
σαν Άνεμος σε Ξερό Χορτάρι
ή πόδια Ποντικών σε Σπασμένο Γυαλί
στο Ξερό μας Κελάρι

Σχήμα χωρίς Μορφή, Σκιά χωρίς Χρώμα,

Παραλυμένη Δύναμη, Χειρονομία χωρίς Κίνηση

Αυτοί που Πέρασαν
με Ολόισια Μάτια, στου Θανάτου το Άλλο Βασίλειο
μας Θυμούνται -Αν Καθόλου μας Θυμούνται-
σαν Κούφιους Ανθρώπους
σα Βαλσαμωμένους



Μάτια δεν Τολμώ να Δω στα Όνειρα
στου Θανάτου το Ονειρικό Βασίλειο
Αυτά δεν Εμφανίζονται Εκεί...

Ας Είμαι όχι πιο Κοντά
στου Θανάτου το Ονειρικό Βασίλειο
Ας φορέσω Επίσης
τις Μεταμφιέσεις
Αρουραίου τρίχωμα, Κοράκου δέρμα, Κουρελούδες

Αυτή είναι η Νεκρή Χώρα
Αυτή είναι του Κάκτου η Χώρα
Εδώ τα Πέτρινα Είδωλα
Σηκώνονται, εδώ Λαμβάνουν
Την Ικεσία ενός Χεριού Νεκρού Ανθρώπου
Κάτω απ' το Σπίθισμα σβησμένου Άστρου

Αυτό είναι σαν Αυτό
στου Θανάτου το άλλο Βασίλειο
Ξυπνώντας Μόνοι
Την Ώρα που Είμαστε
Τρέμοντας με Τρυφερότητα
Χείλη που θα Φιλούσαν
Κάνουν Προσευχές σε τσακισμένες Πέτρες

Αόμματοι
Αν δεν τα Μάτια μας Ξαναφανούν
όπως το Αέναο Άστρο
Του Πολύφυλλου Ρόδου
στου Θανάτου το Λυκοφωτικό Βασίλειο
η Ελπίδα μόνο
των Κενών Ανθρώπων
των Άδειων Ανθρώπων

Μεταξύ Ιδέας
και Πραγματικότητας
Μεταξύ Κίνησης
και Δράσης
Πέφτει η Σκιά

Μεταξύ Αντίληψης
και Δημιουργίας
Πέφτει η Σκιά

Η Ζωή Είναι Πολύ Μακριά...

Μεταξύ Πόθου
και Σπασμού
Μεταξύ Δύναμης
και Ύπαρξης
Μεταξύ Ουσίας
και Πτώσης
Πέφτει η Σκιά...

Γιατί Δικό σου είναι το Βασίλειο
Γιατί Δική σου είναι η Ζωή

Γιατί η Ζωή σου είναι Δική σου
Δική σου...

Αυτός είναι ο Τρόπος που Τελειώνει ο Κόσμος...



Όχι μ' ένα Πάταγο αλλά μ' ένα Λυγμό...

T. S. Eliot