Απόγευμα. Διπλό λεωφορείο από Γλυφάδα για κέντρο. Φίσκα. Οι όρθιοι κρεμασμένοι από τις χειρολαβές. Οι καθισμένοι έκλειναν τα μάτια κατάκοποι από δουλειά και έγνοιες. Μέσα κατήφεια κι ιδρώτας. Από τα ανοιχτά παράθυρα αύρα και καυσαέριο. Σε μια στάση επιβιβάστηκε μια μεγάλη παρέα εφήβων. Απλώθηκαν σπρώχνοντας άγαρμπα τους ήδη στριμωγμένους. Από την άμμο που σκόρπισαν σε κάθε τους κίνηση φαινόταν ότι επέστρεφαν από μπάνιο στη θάλασσα. 'Αρχισαν να φωνάζουν. Για την ακρίβεια να ουρλιάζουν. Η εθνική μας λέξη επανερχόταν σε κάθε φράση υποκαθιστώντας ονόματα, επίθετα, ουσιαστικά, ρήματα. Δεν ήταν κουβέντα αλλά παραλήρημα. Υστερία διανθισμένη με άναρθρες κραυγές που ξεσήκωναν τα εξωπραγματικά γέλια των υπόλοιπων της αγέλης. Η μόνη αντίδραση στην εισβολή, απειροελάχιστες συσπάσεις ενόχλησης στα πρόσωπα των επιβατών. Και ερμητικό κλείσιμο στο καβούκι του ο καθένας. Καρτερικά. Ώσπου κάποιος δεν άντεξε. Ήταν γύρω στα εξηνταπέντε με εβδομήντα. Στον τόνο παράπονου κι όχι της επίπληξης, με χροιά απελπισίας, είπε χαμηλόφωνα στον έφηβο που στεκόταν δίπλα του και έκανε το μεγαλύτερο σαματά: "Βρε αγόρι μου κουφός είσαι και φωνάζεις έτσι; Πιο σιγά σε παρακαλώ, δεν αντέχουμε. Κουρασμένοι άνθρωποι είμαστε."
Οι επιβάτες αναθάρρησαν για μια στιγμή, πιστεύοντας ότι θα έπιαναν τόπο τα λόγια του. Τα ουρλιαχτά σταμάτησαν για δευτερόλεπτα για να συνεχίσουν επιδεικτικά εντονότερα από πριν. Στάση τη στάση η αγέλη άρχισε να αποδεκατίζεται. Τελευταίος έμεινε ο έφηβος που δέχτηκε την παράκληση του ηλικιωμένου. Επιτέλους ήσυχος. Το μόνο που έκανε ήταν κάποιες περίεργες, ανεξήγητες γκριμάτσες με το στόμα του.
Κάποια στιγμή πάτησε κι εκείνος το κουμπί για στάση. Όταν άνοιξε η πόρτα έσκυψε αστραπιαία στον επιβάτη που τόλμησε να μιλήσει, τον έφτυσε κατάμουτρα, πήδηξε έξω από το λεωφορείο και πριν εξαφανιστεί τέντωσε θριαμβευτικά τον μέσο του δεξιού του χεριού προς το παράθυρο που καθόταν ο αποδέκτης της γιγαντιαίας ροχάλας. Ο ηλικιωμένος δεν είδε τη χειρονομία. Στεκόταν ακίνητος στη θέση του σαν να μην μπορούσε να πιστέψει αυτό που μόλις είχε συμβεί. Μόνο όταν έκλεισε η πόρτα και το λεωφορείο ξεκίνησε, έβγαλε από την τσέπη του με αργές κινήσεις ένα υφασμάτινο άσπρο μαντήλι. Όλοι τριγύρω που είχαν δει τη σκηνή στράφηκαν προς άλλες κατευθύνσεις, αφήνοντάς τον διακριτικά μόνο να σκουπίσει πρώτα το μάτι, μετά το μάγουλό του και τέλος το πουκάμισό του. Ύστερα το δίπλωσε προσεκτικά στα τέσσερα, στα οχτώ, στα δεκάξι. Μέχρι το τέρμα δεν σήκωσε το κεφάλι. Το βλέμμα του έμεινε προσηλωμένο στα δάχτυλα που τρέμοντας έστριβαν τις άκρες του υγρού μαντηλιού.
Κανένας δεν σχολίασε, κανένας δεν είπε κουβέντα.
Μόνο μετά από αρκετή ώρα, ανηφορίζοντας πια τη Συγγρού κάποιος μουρμούρισε: "Αυτή είναι η χειρότερη κρίση..."
Μικρέ μου φίλε επαναστάτη που εξέγερση σκαρώνεις και μ' όλα που 'ναι γύρω σου αγριεύεις και θυμώνεις μάγκας είν' αυτός που μιλάει με τις πράξεις κι όχι εσύ που 'χεις ξυπνήσει με διάθεση να κράξεις Είν' εύκολο να σκάβεις και να θάβεις με τις λέξεις όσο εύκολο είν' ακόμα μια πλεκτάνη αν θες να πλέξεις ματώνεις μ' ευκολία και 'να γίγαντα ακόμα χωρίς κανένα όπλο μονάχα με το στόμα
ΔΙΟ ΤΑΣ ΠΑΡΕΙΜΕΝΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΛΕΛΥΜΕΝΑ ΓΟΝΑΤΑ ΑΝΟΡΘΩΣΑΤΕ...
…Αντρέι Ντροσντόβ, ασπρομάλλης, ομιλητικός, ο αρχηγός και ο πρώτος που θα αποβιβαστεί κουβαλώντας το στίγμα ενός Τσερνομπίλ που σημάδεψε την ανθρωπότητα ενώ οι μετρητές Γκάιγκερ έβγαλαν όλους τους πυρηνικούς φυσικούς που έτρεξαν να αξιολογήσουν την καταστροφή νεκρούς. 'Πάρτε χημικά φάρμακα' είπαν οι γιατροί. Μαντρωμένοι σε απομακρυσμένες κλινικές βλέπουν το δέρμα τους να μετατρέπεται σε κάρβουνο. 'Όχι εγώ'. Εξοντώνει την ραδιενέργεια με γυμναστική. Ιδρώνει και επιβιώνει. Ο μόνος από τους εκατό.
Γαύδος των Κωστή Αλεξανδρόπουλου & Βαγγέλη Δαβιτίδη Μια μικροσκοπική κουκίδα στο χάρτη -κι αυτή όχι σ' όλους τους χάρτες- νότια της Κρήτης। Γαύδος। Το πιο νότιο σημείο της Ελλάδας και κατ' επέκταση της Ευρώπης। … …Κατεβαίνοντας μετά δύο ώρες από το πλοιάριο που μας μετέφερε από τις σφακιανές ακτές στη Γαύδο, αντικρίσαμε μια βιβλική φιγούρα με φουντωτά λευκά μαλλιά και ανακατεμένα άσπρα γένια, τον Σούλη να προσπαθεί να φορτώσει πενήντα άτομα σ' ένα ολοκαίνουριο λεωφορειάκι -με την επιγραφή "Πρόγραμμα Ιωάννης Καποδίστριας"- που δε χωρούσε θεωρητικά πάνω από τριάντα. Η αταίριαστη εικόνα αυτού του λεωφορείου τόσο σε σχέση με τον οδηγό του όσο και με το ακριτικό νησί ήταν η πρώτη και τελευταία γεύση του εκσυγχρονισμού που θα παίρναμε στη Γαύδο. Μερικά λεπτά αργότερα στήναμε σκηνές στην παραλία του Αϊ Γιάννη. Ήταν δεκαπενταύγουστος και η συνήθως έρημη και γεμάτη πελώριους αμμόλοφους παραλία υποδεχόταν τους υπό διωγμό θιασώτες του ελεύθερου κάμπινγκ απ' όλα τα νησιά του Αιγαίου. Εδώ όμως το μόνο που είχε στείλει το κράτος στους σαρανταπέντε Έλληνες και τους επτά Ρώσους σύνολο πενήντα δύο μόνιμους κατοίκους του νησιού ήταν αυτό το λεωφορειάκι. Επτά Ρώσοι; Ναι, επτά Ρώσοι επιστήμονες μόνιμα εγκατεστημένοι στη Γαύδο. Το κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη μόλις ξεκινούσε…
…Ώστε ψάχνεται τους Ρώσους ε; Καλοί άνθρωποι, πολύ καλοί άνθρωποι και δουλευταράδες. Τώρα επισκευάζουν μια εκκλησία. Πηγαίνετε μετά τις οκτώ για να έχουν επιστρέψει από το μεροκάματο. Να λίγο πιο κάτω είναι το σπίτι τους, αυτό με τον ανεμόμυλο απέξω. Έβγαλα το χάρτη και σημείωσα ένα κόκκινο χ στο μέρος που μας υπέδειξε. Πλέον γνωρίζαμε ακριβώς πού έπρεπε να πάμε … Oρφανεμένοι πρώην Σοβιετικοί επιστήμονες αποβιβάζονται -είναι Σεπτέμβρης- στον Καραβέ, νοτιότερο λιμάνι επίσημου διαμετακομιστικού εμπορίου στη Μεσόγειο. Αποσκευές λιγοστές αλλά κάθε μια κι ένα κέρατο της Αμάλθειας, ικανό να θρέψει όχι μόνο έναν Δία αλλά χιλιάδες. Είναι η απόκρυφη γνώση που γεννήθηκε στα Σοβιετικά εργαστήρια, είναι η θέληση και η πεποίθηση ότι το να είσαι επιστήμονας δεν εξαργυρώνεται με συμβιβασμούς, έλλειψη οράματος και βουλιμικούς μισθούς που θα τους ευνουχίσουν καλοζωισμένοι γάτοι στα κρυστάλλινα γραφεία πετρελαϊκών πολυεθνικών. Υπάρχει ΟΡΑΜΑ, υπάρχει η Ρόδος και όλα είναι έτοιμα για το ΑΛΜΑ… Βίοι και Πολιτεία…
Μπόρις Λάντα, βυζαντινή αγιογραφία με σκιά, καλλιτέχνης με ότι πιο σημαντικό υπάρχει έξω από μουσείο στο γαλαξία. Ο κατ΄ επάγγελμα ψυχίατρος που την Άνοιξη του '68 ενώ Σοβιετικά τάνκ σαρώνουν τους δρόμους της Πράγας τολμά να διαδηλώσει στην Κόκκινη Πλατεία με άλλους 10. Αποτέλεσμα να συλληφθούν και να σωθεί χάρης την επιμονή της Αμερικάνας φίλης του που βομβαρδίζει το Κρεμλίνο με γράμματα. ' Θα αυτοπυρποληθώ μπροστά στο μαυσωλείο του Λένιν αν δεν τους απελευθερώσετε'. Εξορία στην χώρα των 'ελεύθερων΄ ΗΠΑ και Σχολή Καλών Τεχνών. 'Πάντως ήταν καλύτερα στην φυλακή' εξομολογείται. Υπόλοιποι και μη εξαιρετέοι. Ειρήνη Καρμάζινα, Άλλα Σαχίνα, Αλεξάντρ Γιούδιν, Άλλα Γιαυτουτσένκο, Αλεξέι Γιούσγιν. 'Δεν ξέραμε ούτε λέξη στα ελληνικά' παύση Το σκεπτικό: Άνθρωποι εμείς, άνθρωποι κι αυτοί κάπως θα συνεννοηθούμε και τελικά συνεννοούνται με τη μαυροφορεμένη γιαγιά στα Βατσιανά που χωρίς να τρομοκρατηθεί από τους ξένους τους παραχωρεί το μισοερειπωμένο πατρικό για να βγάλουν το χειμώνα. Τι ακριβώς κάνετε εδώ;
Είμαστε ένα πείραμα, ένα παράδειγμα που αναιρεί το αυτονόητο της αλόγιστης, χωρίς δεύτερες σκέψεις, τύψεις, ενοχές καταστροφής του πλανήτη'. Οι πληροφορίες είναι παντού σε όλες τις εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, όλοι ξέρουν τους κινδύνους αλλά κανείς δεν κάνει τίποτα και δεν είμαστε ούτε βέβαιοι ότι η κατάσταση είναι πλέον αναστρέψιμη. Απλώς προσφέρουμε τη μόνη λύση που εμείς θεωρούμε ικανή να επιτρέψει στο ανθρώπινο γένος να ζήσει την πρωτοχρονιά του 2026 και να μην ενταφιαστεί οριστικά στην κατεστραμμένη, πνιγερή χωματερή Γη το προηγούμενο έτος που σύμφωνα με τους επιστημονικούς μας υπολογισμούς είναι η κόκκινη περιοχή στους μετρητές αντοχής του πλανήτη. Το ζήτημα είναι να επανακτηθεί η αρμονία με το ΕΝΑ, η διαίρεση, η αποξένωση, η ανασφάλεια γεννά την παθητική αποδοχή, την τυφλή ραχιτική πίστη στο αυτονόητο και την παράλογη ελπίδα ότι ο πολιτισμός θα επιβιώσει. Αν όμως κανείς δεν αγωνιστεί τότε; Έχουμε ξεχάσει αυτόν τον ιερό αριθμό της παγκόσμιας συμπαντικής ενότητας, το ΕΝΑ και παλινδρομούμε πνιγμένοι από άλλους αριθμούς με άπειρα απομονωμένα μηδενικά δισεκατομμυρίου στην ουρά τους. Όσο πιστεύουμε στην επιστήμη μας άλλο τόσο πιστεύουμε και στην αρμονία του Πυθαγόρα κι εκεί βασίζεται η δική μας ελπίδα γι' αυτόν τον κόσμο που δεν έχουμε έρθει εδώ για να απαρνηθούμε σαν αναχωρητές αλλά για να αποδείξουμε έμπρακτα ότι η ελπίδα είναι αληθινή, απτή, πραγματοποιήσιμη…
Το project των Ρώσων επιστημόνων στη Γαύδο έχει να κάνει με την αυτονομία του νησιού σε νερό και ενέργεια μέσω ανανεώσιμων πηγών. Και μάλιστα είναι ένα διεθνές project που λαμβάνει χώρα και σε νησιά της Βενεζουέλας και της Αυστραλίας με το δίκτυο των Ρώσων επιστημόνων να πηγαινοέρχεται μεταξύ Λατινικής Αμερικής, Μεσογείου και Ωκεανίας. Οι άνεμοι μπορεί να εμποδίζουν το καραβάκι να φτάσει στο νησί, είναι όμως μιας πρώτης τάξεως πηγή ενέργειας. Οι δικοί μας ανεμόμυλοι δε σταματάνε στα 4 μποφόρ για να μη σπάσουν όπως αυτοί που έχουν εγκαταστήσει στα αιολικά πάρκα. Συνεχίζουν μέχρι και τα δέκα μας λέει ο Αντρέι με περηφάνια δείχνοντας αυτόν που έχουν ήδη εγκαταστήσει στην αυλή τους. Αυτός δεν έχει τη μορφή προπέλας όπως αυτοί της Siemens αλλά είναι ένας διάτρητος κύλινδρος. Ο ήλιος είναι μια ακόμα καθαρή πηγή που χρησιμοποιείται. Έτσι καλύπτονται οι ενεργειακές ανάγκες μιας μέσης οικογένειας που υπολογίζονται στις 5-10 k Wt ημερησίως. Μια ντηζελογεννήτρια τίθεται σε λειτουργία απλά σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.
ΣΕ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ... …Τι έχουν να πουν όμως οι ίδιοι οι επιστήμονες γι' αυτό; Για μας δεν είναι πείραμα αλλά στοίχημα για την επιβίωση του πλανήτη που δεν μπορεί να δεχθεί άλλο το βιασμό του από το πετρέλαιο. Είναι παράλογο. Καίμε πετρέλαιο για να μεταφέρουμε πετρέλαιο από το ένα μέρος στο άλλο ενώ η φύση μας δίνει τα αγαθά της δωρεάν. Είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε την ημερομηνία λήξης του πλανήτη. Είναι σε δύο δεκαετίες …
ΛΕΝΕ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ... Διαβάστε τι είπε ο πρώην αρχισυντάκτης των New York Times Τζων Σουίντον (John Swinton) στην αποχαιρετιστήρια δεξίωση, αφού θα έβγαινε στη σύνταξη. Κάποιος έκανε πρόποση για τον ανεξάρτητο τύπο, και ο Τζων Σουίντον είπε: «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη. Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί. Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς επίσης παίρνετε ικανοποιητικός μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες. Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο ...; Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο ...;. Είμαστε υποτελείς. Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε καραγκιόζηδες. Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους. Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες». Πηγή « Η ανύποτη ιστορία της εργασίας», του Richard O. Bayer, εκδόσεις United Electrical, Radio & Machine Workers of America, NY 1979.
"Έχω να σε ρωτήσω κάτι, μόνο εσένα, αδερφέ μου! Και τούτη την ερώτηση θα την ρίξω σαν βαρίδι στην ψυχή σου, για ν' ανακαλύψω πόσο βαθιά είναι. Είσαι νέος και θες να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά. αλλά σε ρωτώ: είσαι απ' αυτούς τους ανθρώπους που πρέπει να θέλουν παιδιά; Εσύ είσαι ο νικητής, έχεις κατακτήσει τον εαυτό σου, κυβερνάς πάνω στις αισθήσεις σου, είσαι ο άρχοντας των αρετών σου; Αυτό σε ρωτώ τώρα. Ή μήπως το ζώο κι η ανάγκη μιλούν μέσ' απο τον πόθο σου; Ή τάχα η μοναξιά; Ή μια δυσαρμονία με τον εαυτό σου; Θα 'θελα η νίκη κι η λευτεριά σου να επιθυμούν ένα παιδί. Θα έπρεπε να χτίσεις ζωντανά μνημεία στην νίκη και στην απελευθέρωσή σου. ......... Φρειδερίκος Νίτσε. Τάδε έφη Ζαρατούστρα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ...ΕΙΝΑΙ ΕΥΘΥΝΗ...
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ... Αν εθίζεσαι σ' αυτό που σου προσφέρουν κι ενστερνίζεσαι απόψεις που θα φέρουν μία άλλη ζωή, μία άλλη γεννιά, δίχως επιλογή, δίχως ιδανικά.
Δέχομαι, ξέρω να υποδέχομαι όμως δεν αποδέχομαι ζω και απλά ανέχομαι.
Δύσκολοι καιροί, πού να βασιστώ, άγνωστοι Θεοί μ' έκαναν πιστό.
Φιλοσοφώ, γυρεύω νόημα σοφό για να σωθώ, και μες στον κόσμο τον κουφό κραυγάζω, φωνάζω, με τον τρόπο μου κατονομάζω, με αναγκάζουνε να βλέπω κάθε απόβλητο, θέλει να 'ναι μια ζωή στο απυρόβλητο, όμως εγώ παίρνω θέση αυτή που δεν τους αρέσει το ηθικό μου δεν θα πέσει.
Κι αν τιτλοφόρησα την εποχή μου στείρα φταίει που τώρα ιδιοτέλεια και μοίρα έγιναν ένα όχι για 'σένα, όχι για 'μένα για τον κανένα.
Όμως δεν μπαίνω στη μάζα δεν είμαι ένα απ' τα μπάζα εμπόρευμα ανήθικης εκποίησης στο όνομα της παγκοσμιοποίησης.
Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών μας δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη όσο είναι σήμερα, κι όμως ποτέ άλλοτε οι καρδιές μας δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη όσο είναι σήμερα. ΑΝΤ.ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ. ΔΙΟΓΕΝΗΣ
«Οι ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, και ΟΧΙ ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΟΙ είναι αυτοί που πρέπει να ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΝ. Δεχθήτε το ή φύγετε. Έχω κουραστεί αυτό το έθνος (Αυστραλέζικο) να είναι σε συνεχή ανησυχία μήπως προσβάλουμε κάποιον ή κάποια κουλτούρα. Από τότε που έγιναν οι Τρομοκρατικές επιθέσεις στο Μπαλί, έχουμε παρατηρήσει μία αύξηση του πατριοτισμού στην πλειοψηφία των Αυστραλών.»
«Αυτή η κουλτούρα έχει αναπτυχθεί στο πέρας των δύο τελευταίων αιώνων μέσα από μάχες, δυσκολίες και νίκες πολλών αντρών και γυναικών που έψαχναν την ελευθερία.»
«Μιλούμε κυρίως ΑΓΓΛΙΚΑ - όχι Ισπανικά, Λιβανέζικα, Αραβικά, Κινέζικα, Ιαπωνέζικα, Ρώσσικα ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Επομένος, εάν θέλετε να γίνεται μέλος της κοινωνίας μας, τότε μάθετε την Γλώσσα μας!»
Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στον Θεό. Αυτό δεν είναι τα λεγόμενα μίας Χριστιανικής ακροδεξιάς πολιτικής παράταξης, αλλά μία πραγματικότητα, επειδή Χριστιανοί άντρες και γυναίκες, εγκαθίδρυσαν αυτό το έθνος με βάση Χριστιανικές αρχές, και αυτό είναι ξεκάθαρα ιστορικό γεγονός. Είναι σίγουρα πολύ αποδεκτό να το επιδεικνύουμε στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός σας προσβάλλει, τότε θα σας συνιστούσα να κάνετε σπίτι σας κάποιο άλλο μέρος του κόσμου, γιατί ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας.»
«Θα αποδεχθούμε την πίστη σας και δεν πρόκειται να σας ρωτήσουμε γιατί πιστεύτε αυτά που πιστεύτε. Το μόνο που ζητάμε από εσάς είναι να αποδεχθείτε και εσείς τα δικά μας πιστεύω, και να ζήσετε με αρμονία και ειρήνη με εμάς.»
«Αυτή είναι η ΧΩΡΑ ΜΑΣ, Η ΓΗ ΜΑΣ και ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ, και θα σας παραχωρίσουμε κάθε ευκαιρία να πάρετε μέρος και να απολαμβάνετε αυτόν το τρόπο ζωής. Αλλά μετά που τελειώσετε να παραπονιέστε και να κλαίγεστε για την Σημαία μας, τον Όρκο μας, την Χριστιανική μας Πίστη, ή τον Δικό μας Τρόπο Ζωής, σας ενθαρρύνω να εκμεταλευτήτε μία από τις άλλες μεγάλες Αυστραλέζικες ελευθερίες: Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ.»
«Εάν δεν είσαστε ευτυχισμένοι εδώ, τότε ΦΥΓΕΤΕ. Δεν σας αναγκάσαμε να έρθετε εδώ. Εσείς ζητήσατε να είσαστε εδώ. Επομένος, αποδεχθείτε την χώρα που σας ΚΑΛΟΔΕΧΘΗΚΕ.» ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ BLOG ISRAELYSGR «Αυτή είναι η ΧΩΡΑ ΜΑΣ, Η ΓΗ ΜΑΣ και ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ, και θα σας παραχωρίσουμε κάθε ευκαιρία να πάρετε μέρος και να απολαμβάνετε αυτόν το τρόπο ζωής. Αλλά μετά που τελειώσετε να παραπονιέστε και να κλαίγεστε για την Σημαία μας, τον Όρκο μας, την Χριστιανική μας Πίστη, ή τον Δικό μας Τρόπο Ζωής, σας ενθαρρύνω να εκμεταλευτήτε μία από τις άλλες μεγάλες Αυστραλέζικες ελευθερίες: Την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ.»
Δεν σας αναγκάσαμε να έρθετε εδώ. Εσείς ζητήσατε να είσαστε εδώ. ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ
