ΕΜΕΙΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ.
ΟΤΑΝ ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ,ΝΟΜΙΣΑΜΕ ΠΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΓΙΝΑΜΕ ΕΝΑ.
ΨΩΜΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΤΩ,ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΞΕΔΙΨΑΓΕ,ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ Ή ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΝΟΗΜΑ,ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ.
ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΡΩΤΑΓΕ,ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠ’ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ,ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΑΜΕ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΟΥΜΕ.
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΑΜΕ ΗΤΑΝ Ο ΕΝΑΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ.
ΠΑΙΡΝΑΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ,ΔΙΑΡΚΩΣ.ΚΙ ΟΜΩΣ ΟΣΟ ΠΑΙΡΝΑΜΕ,ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΕ Η ΥΠΟΨΙΑ ΠΩΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ.
ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ,ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ.
ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑΜΕ ΓΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΑΠ’ΤΟΝ ΑΛΛΟ.
ΛΑΘΟΣ!
Ο ΕΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΕΜΟΣ.
ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΥΟ ΞΕΝΩΝ.
ΚΙ ΟΠΩΣ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ,ΕΤΣΙ ΞΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ.
ΟΣΟ ΡΟΥΦΟΥΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΑΣ ΞΕΘΩΡΙΑΖΑΝΕ.
ΝΟΜΙΖΑΜΕ ΠΩΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΑΝΔΡΑΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ.
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ.
ΔΥΟ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΚΑΙ ΑΦΥΛΕΣ ΗΜΑΣΤΑΝ.
ΣΥΖΗΤΑΓΑΜΕ,ΜΑΛΩΝΑΜΕ,ΜΠΛΕΚΟΜΑΣΤΑΝ,ΑΝΑΛΥΑΜΕ,ΕΞΕΤΑΖΑΜΕ,ΧΩΡΙΖΑΜΕ ΚΑΙ ΣΜΙΓΑΜΕ.
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΑΞΙΩΣΕ ΚΑΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.
ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΑΣ ΖΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.
ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΓΕΜΙΣΑΝ ΤΑ ΚΟΡΜΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ΕΙΡΗΝΗ.
ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΞΑΝΑΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.
ΓΙΑΤΙ ΟΝΟΜΑ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΙ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΘΟΥΝ. ΓΙΑΝΝΗΣ,ΒΙΚΥ,ΚΩΣΤΑΣ,ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ…
ΑΠΛΑ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ΦΘΟΓΓΩΝ,ΜΕΧΡΙΣ ΟΤΟΥ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΦΘΟΓΓΟΥΣ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΒΑΛΕΙ ΣΕ ΟΝΟΜΑΤΑ,
ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΑΡΚΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΥΠΑΡΞΗΣ,
ΠΟΥ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΞΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΑΜΩΝΕΙ ΓΥΡΩ ΤΗΣ…
ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ.
Και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι και δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον. Γιατί ο έρωτας είναι ο πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν. Τάσος Λειβαδίτης
Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Συμβαίνει μόνο μερικές φορές. Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν με την αυταπάτη ότι αγαπιουνται, νομίζουν ότι αγαπούν. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όταν δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ' ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη. Osho
ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ,ΠΡΙΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΤΣΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΩΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ,ΠΡΙΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΕΤΣΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΩΣ ΙΕΡΟ,ΠΡΙΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΕΣ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΑΓΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ. ΟΤΑΝ ΠΑΥΕΤΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΩΣ ΙΕΡΕΣ ΨΥΧΕΣ ΣΕ ΕΝΑ ΙΕΡΟ ΤΑΞΙΔΙ,ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΩΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΑΓΕΙ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗΣ ΣΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ. ΑΣ ΑΝΗΣΥΧΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ,ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ,ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ. Ο ΣΚΟΠΟΣ ΜΙΑΣ ΣΧΕΣΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΓΕΜΙΣΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΣ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΣΟΥ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ,ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟΣΟ ΤΡΑΓΙΚΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟ-ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣΤΕΡΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΑΣ,Η ΥΨΙΣΤΗ ΙΔΕΑ ΣΑΣ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΗ ΣΑΣ ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΧΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ. Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΑΣ ΕΙΧΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΝΤΑΞΙΑ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΕ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΕΙΔΑΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΑΞΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ Ή ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ. ΟΜΩΣ Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΝΤΑΞΙΑ ΕΣΕΙΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΣΤΕ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΙΔΕΕΣ. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ-NEAL DONALD WALSCH.
Οι αλυσίδες δεν στεριώνουν το γάμο. Αυτό που δένει δυο ανθρώπους με το πέρασμα του χρόνου είναι νήματα, εκατοντάδες μικρά νήματα.
Να θυμάσαι ότι ένας πετυχημένος γάμος εξαρτάται από δύο πράγματα: 1) Να βρεις τον σωστό άνθρωπο. 2) Να είσαι ο σωστός άνθρωπος.
Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Συμβαίνει μόνο μερικές φορές. Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν με την αυταπάτη ότι αγαπιουνται, νομίζουν ότι αγαπούν. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όταν δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ' ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη.
Ο άνθρωπος που στηρίζεται επάνω σε άνθρωπον είναι επικατάρατος: «Ούτω λέγει Κύριος• Επικατάρατος ο άνθρωπος, όστις ελπίζει επί άνθρωπον και κάμνει σάρκα βραχίονα αυτού και του οποίου η καρδία απομακρύνεται από του Κυρίου.» (Ιερ.17:5). Βρίσκομε το ίδιο πνεύμα στους Ψαλμούς και στον Ησαΐα: «Κάλλιον να ελπίζη τις επί Κύριον, παρά να θαρρή επ’ άνθρωπον. Κάλλιον να ελπίζη τις επί Κύριον, παρά να θαρρή επ’ άρχοντας.» (Ψαλ.118:8-9· Ψαλ.146:3-5 Πόσον ανόητον είναι να εμπιστεύεται κανείς στη δύναμη κάποιου ανθρώπου!Πας άνθρωπος είναι αδύνατος και ατελής. Είναι δύνατον… να μη τον περιμένει απογοήτευση; Εκείνος που είναι εφοδιασμένος με αυτή την επίγνωση σώζει την ψυχή του από πολλές απογοητεύσεις ….και περιπέτειες…
Παραιτήθητε από ανθρώπου, του οποίου η πνοή είναι εις τους μυκτήρας αυτού διότι εις τί είναι άξιος λόγου;» (Ησα.2:22).
Κι όταν τα σώματα χωρίζουν λυπημένα Δίχως να βρούν ό,τι ζητούν, μένοντας ξένα Κι όταν οι άνθρωποι εκείνοι που μισούνται, Πάλι στο ίδιο στρώμα πέφτουν και κοιμούνται: Τη μοναξιά την παίρνουν τότε τα ποτάμια.... Ράινερ Μαρία Ρίλκε
Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντώνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται.
Στην αρχή, συναντώνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά σιγά, τα δύο κέντρα θ' αρχίσουν να συναντώνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη.
Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγίζεις τον άλλο εξωτερικά, στα σύνορά του, αυτό είναι σχέση. Πολλές φορές, ονομάζετε την γνωριμία σας αγάπη, αλλά αυταπατάστε. Η γνωριμία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, πρέπει να περάσεις ο ίδιος από μία επανάσταση, επειδή, αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει ν' αφήσεις εκείνον τον άνθρωπο να φτάσει στο δικό σου κέντρο. Θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, απόλυτα ευάλωτος, ανοιχτός. Είναι επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο και ριψοκίνδυνο το νʼ αφήσεις κάποιον να φτάσει στο κέντρο σου, επειδή ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει μαζί σου όταν μάθει όλα σου τα μυστικά, όταν φανερωθεί αυτό που είχες κρυφό και βρεθείς απόλυτα εκτεθειμένος. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα κάνει ο άλλος.
Ο φόβος υπάρχει. Γι' αυτό δεν ανοιγόμαστε ποτέ. Μία απλή γνωριμία και νομίζουμε πως είναι αγάπη. Οι περιφέρειες συναντώνται και νομίζουμε πως συναντιόμαστε εμείς. Εσύ είσαι κάτι άλλο από την περιφέρεια σου. Μάλιστα, η περιφέρεια είναι τα όρια όπου εσύ τελειώνεις, είναι μόνο ένας φράκτης γύρω σου. Δεν πρόκειται για σένα. Η περιφέρεια είναι το μέρος όπου τελειώνεις εσύ κι αρχίζει ο κόσμος.
Ακόμα και οι σύζυγοι, που μπορεί να έζησαν μαζί για πολλά χρόνια, μπορεί να είναι απλώς γνωστοί. Μπορεί να μην έχουν γνωρίσει ο ένας τον άλλον. Και όσο περισσότερο ζεις με κάποιον, τόσο ξεχνάς τελείως ότι τα κέντρα παρέμειναν άγνωστα.
Γι' αυτό κατάλαβέ το: Μην περνάς τη γνωριμία για αγάπη. Μπορεί να κάνετε έρωτα μαζί, μπορεί να έχετε σεξουαλικές σχέσεις, αλλά και το σεξ είναι περιφερειακό. Αν τα κέντρα δεν συναντηθούν, το σεξ δεν είναι παρά η συνάντηση δύο σωμάτων. Και η συνάντηση δύο σωμάτων δεν είναι η δική σας συνάντηση. Το σεξ είναι μία γνωριμία, μία φυσική, σωματική σχέση, αλλά οπωσδήποτε μία γνωριμία.
Μπορείς ν' αφήσεις κάποιον να μπει στο κέντρο σου, μόνο όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν είσαι τρομοκρατημένος.
Γιʼ αυτό σας λέω, ότι υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσει κανείς. Ο ένας είναι να φοβάσαι, κι ο άλλος είναι ν' αγαπάς. Όταν ζεις με το φόβο δεν θα μπορέσεις να πας ποτέ βαθιά σε μία σχέση. Παραμένεις φοβισμένος και δεν μπορείς νʼ αφήσεις τον άλλον, δεν μπορείς ν' αφήσεις τον άλλο να σε διαπεράσει μέχρι τον πιο βαθύ σου πυρήνα. Αφήνεις τον άλλο μέχρι ενός σημείου, ύστερα μπαίνει στη μέση ο τοίχος και όλα σταματούν.
Ο άνθρωπος που φοβάται υπολογίζει πάντα, κάνει σχέδια, κανονίζει, σιγουρεύει. Ολόκληρη η ζωή του χάνεται μʼ αυτό τον τρόπο.
Αν μπορείς να βρίσκεσαι σ' ετούτη τη στιγμή, στην παρούσα στιγμή, σ' αυτό το παρόν, σʼ αυτή την πληρότητα, τότε μόνο θα μπορέσεις ν' αγαπήσεις. Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Συμβαίνει μόνο μερικές φορές. Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν με την αυταπάτη ότι αγαπιόνται, νομίζουν ότι αγαπούν, αλλά πρόκειται μόνο για την ιδέα τους. Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όντα δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ' ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη. Όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, τότε μπορείς νʼ ανοιχτείς, τότε μπορείς ν' αποσύρεις όλα τα σύνορα. Και τότε μπορείς να προσκαλέσεις τον άλλο να μπει μέσα σου, μέχρι το μεδούλι σου. Και μην ξεχνάς ότι, αν αφήσεις κάποιον να σε διαπεράσει βαθειά, τότε και εκείνος θα σʼ αφήσει να τον διαπεράσεις, επειδή όταν αφήνεις κάποιον να μπει μέσα σου, δημιουργείται εμπιστοσύνη. Όταν δεν φοβάσαι, χάνει και ο άλλος το φόβο του.
Στη δική σου αγάπη, υπάρχει πάντα ο φόβος. Ο άντρας φοβάται τη γυναίκα, και η γυναίκα φοβάται τον άντρα. Οι εραστές φοβούνται πάντα. Αυτή όμως δεν είναι αγάπη. Είναι απλώς η συμφωνία δύο ανθρώπων που φοβούνται και που ο ένας εξαρτάται από τον άλλο, εκμεταλλευόμενοι ο ένας τον άλλον, ελέγχοντας κατακτώντας ο ένας τον άλλον, αλλά δεν πρόκειται για αγάπη. Αν μπορέσεις νʼ αφήσεις την αγάπη να συμβεί, δεν υπάρχει ανάγκη προσευχής, δεν υπάρχει ανάγκη διαλογισμού, δεν υπάρχει ανάγκη για εκκλησίες και ναούς. Αν μπορέσεις νʼ αγαπήσεις, μπορείς να ξεχάσεις το Θεό τελείως, επειδή με την αγάπη σου συμβαίνουν τα πάντα: διαλογισμός, προσευχή, θεός. Σου συμβαίνουν τα πάντα. Αυτό εννοεί ο Ιησούς όταν λέει: Η αγάπη είναι Θεός. Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, υπάρχει αγάπη. Και η αγάπη είναι ένα φαινόμενο αλχημείας, όπως όταν ενώνεται το οξυγόνο με το υδρογόνο και δημιουργείται το νερό, κάτι καινούριο. Μπορείς να έχεις το υδρογόνο, μπορείς να έχεις το οξυγόνο, αλλά, αν διψάς, δεν πρόκειται να σε βοηθήσουν. Μπορείς να έχεις όσο οξυγόνο θέλεις, όσο υδρογόνο θέλεις, αλλά η δίψα δεν θα πάψει. Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, δημιουργείται κάτι καινούργιο. Αυτό το κάτι είναι η αγάπη. Και είναι όπως ακριβώς το νερό: Ικανοποιεί τη δίψα πολλών ζώων. Ξαφνικά, νιώθεις ικανοποιημένος. Αυτό είναι το ορατό σημάδι της αγάπης: ότι ικανοποιείσαι, σαν να έχεις κατακτήσει τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κατακτήσεις. Έφτασες στο σκοπό. Δεν υπάρχουν άλλοι σκοποί. Το πεπρωμένο ικανοποιήθηκε. Ο σπόρος άνθισε. Άνθισε απόλυτα.
Η βαθιά ικανοποίηση είναι το ορατό σημάδι της αγάπης. Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αγαπάει, είναι βαθειά ικανοποιημένος. Η αγάπη δεν φαίνεται, αλλά μόνο η ικανοποίηση, η βαθειά ικανοποίηση γύρω του. Η κάθε αναπνοή, η κάθε κίνηση, το ίδιο του το είναι, βρίσκεται ικανοποιημένο. Μπορεί να ξαφνιάζεσαι όταν λέω ότι η αγάπη σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Επειδή η επιθυμία είναι ανικανοποίητη. Επιθυμείς, επειδή δεν έχεις. Επιθυμείς, επειδή νομίζεις πως, όταν έχεις κάτι, αυτό θα σου δώσει ικανοποίηση. Η επιθυμία γεννιέται με την έλλειψη ικανοποίησης.
Όποτε υπάρχει αγάπη, και δύο κέντρα έχουν συναντηθεί, διαλυθεί και εισχωρήσει το ένα μέσα στο άλλο, όταν έχει γεννηθεί μια νέα, αλχημική ποιότητα, τότε υπάρχει ικανοποίηση. Λες και ολόκληρη η ύπαρξη σταμάτησε. Καμία κίνηση. Τότε η παρούσα στιγμή είναι η μοναδική στιγμή. Και τότε μπορείς να πεις: Α, αυτό είναι υπέροχο! Ακόμα και ο θάνατος δεν έχει κανένα νόημα για τον άνθρωπο που αγαπά.
Γιʼ αυτό σου λέω, η αγάπη θα σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Μη φοβάσαι, ρίξε τους φόβους σου, άνοιξε. Επέτρεψε σε κάποιο κέντρο να συναντήσει το κέντρο μέσα σου. Θα ξαναγεννηθείς μέσα απʼ αυτό. Θα δημιουργηθεί μια νέα ποιότητα στο είναι σου. Αυτή η ποιότητα λέει: Ο Θεός υπάρχει, Ο Θεός δεν είναι λόγια, είναι ικανοποίηση, είναι το να νιώθεις πληρότητα.
Όταν είσαι ικανοποιημένος, ξαφνικά, όλο σου το είναι λέει: Ο Θεός υπάρχει. Ξαφνικά το αισθάνεσαι. Ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή. Όταν υπάρχει αγάπη, νιώθεις αληθινά πως ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή και πως όλα είναι μία ευλογία.
Για να μπορέσει, όμως να συμβεί, πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν προηγουμένως. Πολλά πράγματα πρέπει να καταστραφούν, πριν μπορέσει να συμβεί. Πρέπει να καταστρέψεις το κάθε τι που δημιουργεί εμπόδια μέσα σου.
Κάνε την αγάπη σαντάνα (θεϊκό - διαλογισμό). Μην την αφήνεις να είναι κάτι επιπόλαιο. Μην την αφήνεις να γίνει εγκεφαλική απασχόληση. Μην την αφήνεις να είναι μόνο ικανοποίηση του σώματος. Κάνε την εσωτερική αναζήτηση. Και δες τον άλλον σαν βοήθεια, σαν φίλο.
Αν έχεις ακούσει κάτι για την Τάντρα, θα ξέρεις ότι η Τάντρα λέει: Αν μπορέσεις να βρεις ένα σύντροφο, ένα φίλο, άντρα ή γυναίκα, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στο εσωτερικό κέντρο, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στην ψηλότερη κορυφή των σχέσεων, τότε εκείνη η σχέση θα γίνει διαλογισμός. Τότε, μέσα από εκείνη τη σχέση, θα φτάσεις την υπέρτατη σχέση. Τότε ο άλλος γίνεται απλώς ένα πέρασμα.
Θα το εξηγήσω: Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σιγά σιγά, η περιφέρεια του ανθρώπου εξαφανίζεται, η μορφή του ανθρώπου εξαφανίζεται. Έρχεσαι σε όλο και μεγαλύτερη επαφή με το άμορφο, με το εσωτερικό. Η μορφή σιγά σιγά θολώνει και εξαφανίζεται. Και αν πας ακόμα πιο βαθιά, τότε, ακόμα και αυτό το άμορφο άτομο αρχίζει να λιώνει και να χάνεται. Τότε, το σύμπαν σου ανοίγεται. Τότε, εκείνο το ορισμένο άτομο δεν ήταν παρά μια πόρτα, ένα άνοιγμα. Και μέσα από το αγαπημένο σου πρόσωπο, βρίσκεις τη θεϊκότητα. Και μην παλεύεις. Άφησε τον άλλον να μπει μέσα σου βαθιά. Προσκάλεσέ τον. Άφησε τον άλλο να σε διαπεράσει χωρίς όρους. Και ξαφνικά, ο άλλος χάνεται και παρουσιάζεται ο Θεός.
Αν ο εραστής σου ή ο αγαπημένος σου δεν μπορεί να γίνει θεϊκός, τότε τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να γίνει θεϊκό. Τότε όλες σου οι συζητήσεις για τη θρησκεία είναι απλώς ανοησίες.
Μπορεί να συμβεί με ένα παιδί, μπορεί να συμβεί με ένα ζώο, με το σκύλο σου. Σε κάθε βαθιά σχέση μπορεί να συμβεί. Δεν είναι μόνο θέμα σχέσεων ανάμεσα σε έναν άντρα και μία γυναίκα, αλλά μπορεί να συμβεί από παντού. Το βασικό κλειδί είναι νʼ αφήσεις τον άλλο να εισχωρήσει στον πιο βαθύ σου πυρήνα, στα ίδια τα θεμέλια της ύπαρξής σου.
Εξακολουθούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Νομίζουμε πως αγαπάμε. Κι όταν νομίζεις πως αγαπάς, τότε δεν υπάρχουν δυνατότητες για την αγάπη, επειδή, αν αυτή είναι η αγάπη, τότε είσαι κλειστός από παντού.
Κάνε καινούργιες προσπάθειες. Προσπάθησε να βρεις στον άλλον το πραγματικό, τον κρυμμένο εαυτό του. Μην παίρνεις κανέναν σαν δεδομένο. Κάθε άτομο είναι ένα τέτοιο μυστήριο, που αν αρχίσεις να εισχωρείς μέσα του, θα είναι κάτι ατελείωτο.
Αλλά βαριόμαστε τους άλλους, επειδή βρισκόμαστε μόνο στην περιφέρεια, πάντα στην περιφέρεια.
Παίρνουμε τους ανθρώπους σαν δεδομένα. Όταν πρόκειται για τη γυναίκα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Όταν πρόκειται για τον άντρα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει πια περιπέτεια. Ο άλλος έχει γίνει ένα πράγμα, μία ευκολία. Ο άλλος έπαψε να είναι ένα μυστήριο για έρευνα. Ο άλλος έχει παλιώσει.
Και μην ξεχνάς πως τα πάντα νεκρώνονται με τον καιρό. Στην περιφέρεια τα πράγματα παλιώνουν, αλλά το κέντρο είναι πάντα νέο. Στην περιφέρεια τίποτα δεν μένει νέο, επειδή κάθε λεπτό που περνά παλιώνει, τελματώνεται. Το κέντρο είναι πάντα νέο και φρέσκο. Η ψυχή σου δεν είναι παιδί ούτε νέος ούτε γέρος. Η ψυχή σου είναι απλώς αιώνια καινούργια. Δεν έχει ηλικία.
Να θυμάσαι πως, σε μία ερωτική σχέση, πάντα κατηγορείς τον άλλον, αν κάτι δεν πάει καλά. Αν κάτι δεν συμβαίνει όπως θα έπρεπε να συμβεί, ο άλλος είναι υπεύθυνος. Αυτό καταστρέφει όλες τις πιθανότητες για μελλοντική ανάπτυξη.
Να θυμάσαι πως εσύ είσαι πάντα ο υπεύθυνος. Άλλαξε τον εαυτό σου και απαλλάξου από εκείνες τις ιδιότητες που σε βάζουν σε δυσκολία. Άφησε την αγάπη να σε μεταμορφώσει.
Και έτσι αισθάνονται πάντα οι αληθινοί εραστές. Αν υπάρχει αγάπη, όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα έπρεπε, ο κάθε ένας νιώθει για τον εαυτό του πως κάνει κάτι λάθος. Όταν το νιώθουν και οι δύο, τότε τα κέντρα ανοίγουν, τα σύνορα συναντιόνται. Όταν όμως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, κλείνεις και τον εαυτό σου και τον άλλον. Ο άλλος αισθάνεται ότι κι εσύ έχεις άδικο. Και οι σκέψεις είναι μεταδοτικές. Αν νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, ακόμα κι αν δεν το λες, ακόμα κι αν χαμογελάς, και δεν δείχνεις πως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, τότε ο άλλος το καταλαβαίνει από τα μάτια σου, από τις κινήσεις σου, από το πρόσωπό σου. Ακόμα κι αν είσαι ένας ηθοποιός, μεγάλος ηθοποιός, και μπορείς να φτιάξεις το πρόσωπο, και τις κινήσεις σου ανάλογα, ακόμα και τότε, το υποσυνείδητο στέλνει συνεχώς μηνύματα: Έχεις άδικο. Κι όταν κατηγορείς τον άλλον, ο άλλος αρχίζει να αισθάνεται ότι εσύ έχεις άδικο. Οι σχέσεις καταστρέφονται πάνω σε αυτό τον βράχο. Κι ύστερα οι άνθρωποι κλείνονται. Όταν κατηγορείς κάποιον, τότε εκείνος προστατεύει τον εαυτό του, οχυρώνεται. Τότε συμβαίνει το κλείσιμο.
Να θυμάσαι πως στην αγάπη έχεις πάντα άδικο. Και τότε υπάρχει πιθανότητα να νιώσει και ο άλλος το ίδιο. Κι όταν οι εραστές είναι κοντά, ο ένας στον άλλον, τότε οι σκέψεις κυλούν από τον έναν στον άλλον. Ακόμα κι αν δεν μιλούν και είναι σιωπηλοί, επικοινωνούν.
Η γλώσσα δεν είναι για τους εραστές, για τους ερωτευμένους. Για τους εραστές, η σιωπή είναι αρκετή. Χωρίς να λένε τίποτα, εξακολουθούν να μιλούν.
Αν πάρεις την αγάπη ως σαντάνα (θεϊκό - διαλογισμό), ως εσωτερική πειθαρχία, τότε μην κατηγορείς τον άλλον. Προσπάθησε να βρεις τι δεν πηγαίνει καλά μʼ εσένα και πέταξε εκείνο το σφάλμα από πάνω σου. Δεν θα είναι εύκολο, επειδή θα πληγώσει την υπερηφάνεια σου. Θα είναι δύσκολο, επειδή δεν θα μπορείς να είσαι κατακτητικός και κυριαρχικός. Όταν έχεις κατακτήσει τον άλλον, είσαι πιο ισχυρός. Αλλά αυτό θα καταστρέψει τον εγωισμό σου. Γι' αυτό θα είναι δύσκολο.
Η καταστροφή του εγώ, όμως, είναι ο σκοπός. Απ' όπου και να προσεγγίσεις τον εσωτερικό κόσμο, από την αγάπη, το διαλογισμό, τη γιόγκα, την προσευχή, όποιο μονοπάτι κι αν διαλέξεις, ο σκοπός είναι ο ίδιος: Η καταστροφή του εγώ. Πώς να ξεφορτωθείς τον εγωισμό σου.
Μπορεί να γίνει εύκολα με την αγάπη. Και γίνεται με φυσικότητα. Η αγάπη είναι η φυσιολογική θρησκεία. Οτιδήποτε άλλο είναι λιγότερο φυσιολογικό. Κι αν δεν μπορέσεις να δουλέψεις με την αγάπη, θα είναι δύσκολο να δουλέψεις με οτιδήποτε άλλο.
Osho (Bhagwan Shree Rajneesh) ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΜΑΓΙΚΟ...ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ΟΛΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ... PISTOS788
