Το εξοργιστικό ψέμα του δήμαρχου Μαραθώνα ότι κάηκε το σπίτι του (ενώ είναι ανέπαφο), την ώρα που οι δημότες του πέθαιναν αβοήθητοι κατά δεκάδες… ΠΩΛΙΝ ΚΟΚΛΑ 26.7.2018
Πόσο γελοίος, πόσο ασύστολος, πόσο επικίνδυνος. Ο δήμαρχος μιας περιοχής που θρηνεί δεκάδες δημότες, εμφανίζεται με χαριτόβρυτη άνεση, σχεδόν ανεμελιά (λυμένη γραβάτα και μαύρα γυαλιά, σαν να βγαίνει ντάγκλα απ΄τα μπουζούκια), να δηλώσει ότι κάηκε το σπίτι του.
«Ευτυχως- γιατί θα έλεγαν ότι έβαλα εγώ τη φωτιά!» συμπληρώνει με ένα γελάκι. Θεωρεί ότι κάνει και χιούμορ, τέτοιες ώρες.
Αλλά αποδεικνύεται την άλλη μέρα ότι ο κύριος δήμαρχος έχει κάνει κάτι πολύ χειρότερο: έχει πει ένα ελεεινό ψέμα, στους δημότες του και στο πανελλήνιο.
Φωτογραφίες δείχνουν ότι η βίλλα του, ένα τεραστιο κτίσμα πολλών τετραγωνικών, έχει μείνει εντελώς ανέπαφη. Κι ότι είπε ένα ψέμα, εντελώς ανέντιμο: είτε γιατί μέσα στην τρέλα των μεγαλείων του νομίζει ότι ο κόσμος ακόμη και τώρα ασχολείται μαζί του· είτε για να καλύψει με την πονοψυχία του κοινού την ανικανότητα και απραξία που επέδειξε στις κρίσιμες ώρες.
«Απαγορεύεται να κάνουμε κάτι εμείς… τέτοιες ώρες αναλαμβάνει το … τάδε… των έκτακτων αναγκών» συμπληρώνει (δεν ξέρει καν το όνομα του φορέα). 25.7.2018 ΣΚΑΪ: Το σπίτι του Ψινάκη είναι κατοικήσιμο – Χαμός στο Twitter Όσο κι αν αντιμετωπίζεις τον Ψινάκη σαν μια ελαφρολαϊκή περσόνα που μπήκε στην πολιτική χρησιμοποιώντας ως γόητρο το επιθετικό αυτοκράζεσθαι, η ψεύτικη αυτή δήλωση σού προκαλεί ναυτία και αληθινή ντροπή.
Είναι αυτός δήμαρχος ενός δήμου με ανθρώπους που τρέχουν να σωθούν αλλόφρονες, με πτώματα παιδιών που πλέουν στη θάλασσα και δεκάδες ανθρώπους που απαναθρακώνονται αγκαλιασμένοι;
Όχι βέβαια. Αυτός δεν είναι δήμαρχος. Δεν είναι καν σοβαρός πολίτης.
Είναι ένας κωμωδός του lifestyle, ένας καραγκιόζης των κουτσομπολίστικων περιοδικών, που αν είχε ίχνος αυτοσεβασμού (sic) θα έπρεπε να παραιτηθεί ΤΩΡΑ.
Ψέμματα λέει κι ο Τσίπρας. Και η (μακιαβελλική) Δούρου. Και λίγο-πολύ, όλοι σχεδόν οι Έλληνες πολιτικοί ― αυτός ο χαμηλός παρονομαστής της κοινωνίας.
Αλλά τέτοιο ακραίο και εξοργιστικό ψέμμα δεν τόλμησε να πει κανείς! Ωστόσο, η κατάσταση μπάζει από παντού.
Ο Ψινάκης ζει σε ένα έθνος που το φτύνουν και νομίζει ότι βρέχει· του σκίζουν τα μνημόνια και μετά πληρώνει φόρους βαρύτερους παρά ποτέ· του λένε κατάμουτρα ψέματα και μετά ψαναψηφίζει τους ψεύτες.
Ένα έθνος σαδομαζοχιστικό. Σαν περιοδικό του Κωστόπουλου που το εκδίδει ο Σύριζα. Το πιθανότερο είναι ότι ο καιρός θα περάσει και οι ψηφοφόροι του θα τον ξαναβρούν χαριτωμένο. Θα πουν «τι ωραία που τα λέει ο μπαγάσας», έτσι όπως διασκέδαζαν με τον Σταύρο Παράβα στο ρόλο του Φίφη. Μόνο που ο Φίφης ήταν κωμωδία στο σινεμά. Ενώ εδώ μιλάμε για μια τραγωδία της πραγματικότητας.
ΠΩΛΙΝ ΚΟΚΛΑ Η Πωλίν Κόκλα δημοσιογραφεί στη LIFO σποραδικά, για ποικίλα θέματα που της προκαλούν το ενδιαφέρον Πηγή: http://www.lifo.gr
Υπάρχουν κάποιοι Χειρότεροι από τους Ανίκανους: είναι Αυτοί που είναι Ικανοί για Όλα...
Robert Sabatier,
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ GAY-ΓΚΕΙ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ Π@ΥΣΤΗΣ...
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ GAY-ΓΚΕΙ...ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Π@ΥΣΤΗΣ...
ΑΛΛΑ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ GAY-ΓΚΕΙ,ΚΑΙ Π@ΥΣΤΗΣ...ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΓΙΚΟ...
Δεν είναι πια η πρωτεύουσα ο προορισμός μας, μετράμε κάποια χρόνια στην καινούρια μας εστία και συνεχίζουμε «οι άνθρωποι της πόλης» – σα μικρά παιδιά που ανοίγουν πακέτα δώρων-
Να ανακαλύπτουμε
… την πολυτέλεια του να μην σε κυνηγάει ο χρόνος...
...Τι σημαίνει να προσλαμβάνουν οι αισθήσεις φιλικά με τον άνθρωπο ερεθίσματα, εικόνες, ήχους, γεύσεις, μυρωδιές...
… την ευεργετική από κάθε άποψη ενασχόληση με τη γη...
… την ησυχία γύρω μας, έχοντας τον απαραίτητο ζωτικό χώρο για να αναπνέουμε – η πάλη για την ησυχία εντός μας είναι καθημερινή, η επίτευξή της και η απώλειά της συνεχής εναλλαγή…
… τον κυκλαδίτικο αέρα που τα βράδια νανουρίζει το τρομαγμένο παιδί μέσα μας διώχνοντας τους κακούς δράκους μακριά και ψιθυρίζοντας στ΄ αυτί: «όλα θα πάνε καλά».
Η φύση πάντα εκεί να μας ξαφνιάζει και να μας παρηγορεί με τη μυρωδιά του νυχτολούλουδου, τη γεύση της παγωμένης λουίζας, τη λυτρωτική αγκαλιά της θάλασσας, βάπτισμα κάθαρσης… αποκαμωμένος ο άνθρωπος ρίχνεται στην αγκαλιά της και ελευθερώνεται, στέκεται και την αγναντεύει αναζητώντας διεξόδους από τον εαυτό του και τον πολιτισμό που δημιούργησε.
Ο κόσμος εδώ ανήσυχος όπως παντού, το εργασιακό μέλλον σκοτεινό…
Σίγουρο είναι πάντως πως το πνεύμα και την ψυχή δεν μπορεί κανείς να τα καθυποτάξει αν δεν του το επιτρέψουμε. Και όσους δεν έχουν γερές αντιστάσεις ας τους βοηθήσουν αυτοί που έχουν ισχυροποιώντας παράλληλα τις δικές τους.
Όμορφοι που είμαστε οι άνθρωποι όταν είμαστε ελλιπείς αλλά καλοπροαίρετοι, πειραχτήρια αλλά και αυτοσαρκαζόμενοι, απόλυτοι αλλά και τρυφεροί, σφάλλοντες αλλά μετανοούντες, ανεπαρκείς αλλά ουρανό ατενίζοντες…
Καλή Δύναμη σε όλους μας
Ολυμπία!
Η Ολυμπία εργάζεται στο χώρο της εκπαίδευσης. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα αλλά τα τελευταία χρόνια ζει σ΄ένα νησί των Κυκλάδων.
