ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ....ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΓΑΛΟΣ....ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ....ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ....
Μια φορά κι ένα καιρό ζούσε ένας αυτοκράτορας στον οποίο άρεσαν τόσο πολύ οι καινούριες φορεσιές καί ξόδευε όλα του τα χρήματα για να ντύνεται όμορφα. Το μοναδικό του ενδιαφέρον ήταν να πηγαίνει στα θέατρα με την άμαξά του και να επιδεικνύει τα καινούρια του ρούχα. Είχε διαφορετική στολή για κάθε ώρα της μέρας.
Μια μέρα δύο πανέξυπνοι άνθρωποι αποφάσισαν να δώσουν ένα μάθημα στην ματαιοδοξία του βασιλιά.
Είπαν ότι ήταν υφαντές και ράφτες, υποστηρίζοντας πως ήξεραν να φτιάχνουν τα καλύτερα ρούχα που μπορούσε να φανταστεί κανείς. Δεν ήταν μόνο υπέροχα τα σχέδια και τα χρώματα που δούλευαν, αλλά υποστήριξαν πως γνώριζαν έναν τρόπο να κατασκευάζουν ένα ύφασμα που είχε την εκπληκτική ιδιότητα να είναι αόρατο σε όποιον ήταν απατεώνας ή ηλίθιος.
"Θα ήταν υπέροχο να είχα ρούχα φτιαγμένα από τέτοιο ύφασμα" σκέφτηκε ο αυτοκράτορας. "Έτσι θα γνώριζα ποιοι από τους υπηκόους μου δεν ταιριάζουν στις θέσεις τους και θα ξεχώριζα τους έξυπνους και τους τίμιους από τους ανόητους και τους απατεωνες.
Έτσι αμέσως τους έδωσε ένα μεγάλο ποσόν για να του υφάνουν τη στολή του.
Έστησαν λοιπόν τους αργαλειούς τους και άρχισαν να προσποιούνται ότι δουλεύουν, αν και δεν υπήρχε τίποτα απολύτως σ' αυτούς. Ζητούσαν το καλύτερο μετάξι και το αγνότερο χρυσάφι, και μόλις τους τα έδιναν αυτοί τα έκρυβαν, συνεχίζοντας να δουλεύουν στον άδειο αργαλειό, ακόμα και αργά τη νύχτα.
Μετά από κάμποσες μέρες ο αυτοκράτορας σκέφτηκε: "Θα στείλω τον πιστό μου πρωθυπουργό στους ράφτες. Είναι ο πιο κατάλληλος για να δει πως πάει η κατασκευή του υφάσματος. Είναι πολύ λογικός και κανείς άλλος δεν αξίζει περισσότερο από αυτόν τη θέση που κατέχει."
Έτσι ο καλός γέρο -πρωθυπουργός, πήγε στην αίθουσα όπου οι δύο ράφτες δούλευαν στους άδειους τους αργαλειούς. "Κύριε ελέησον!" σκέφτηκε, γουρλώνοντας τα μάτια του. "Δεν βλέπω τίποτα!". Δεν τόλμησε όμως να το παραδεχτεί…
Οι δυο υποτιθέμενοι ράφτες τον κάλεσαν να πλησιάσει, και να τους πει αν η φορεσιά δεν ήταν τέλεια, και αν τα χρώματα δεν ήταν υπέροχα. Του έδειξαν τον άδειο αργαλειό, κι ο καημένος ο πρωθυπουργός, άνοιξε τα μάτια του ακόμα περισσότερο, χωρίς και πάλι να μπορέσει να δει τίποτα. "Θεέ μου, σκέφτηκε, αν το μάθει ο βασιλιάς θα σκεφτεί ότι είμαι βλάκας η απατεώνας….. Όχι, δεν θα πω ποτέ ότι δεν κατάφερα να δω το ύφασμα."
"Δεν λέτε τίποτε…", του είπαν οι ράφτες. "Ω, μα είναι υπέροχη! Τέλεια!", είπε ο πρωθυπουργός, κοιτάζοντας με προσοχή μες απ' τα γυαλιά του. "Τι υπέροχο σχέδιο, τι χρώματα! Μάλιστα, θα πω στον αυτοκράτορα ότι είμαι πολύ ικανοποιημένος μαζί σας!"
Ο Αυτοκράτορας, έστειλε κι άλλους αξιωματούχους να παρακολουθήσουν την πρόοδο των υφαντών. Στην αρχή ξαφνιάζονταν κι αυτοί όταν δεν έβλεπαν τίποτα,
μετά όμως έκαναν όλοι την ίδια σκέψη,ότι αφού το βλέπουν οι άλλοι αν έλεγαν αυτοί ότι δεν το έβλεπαν,θα τους κατηγορούσαν είτε για απατεώνες η για ηλίθιους….
Και έτσι όταν γύριζαν πίσω, και ανέφεραν πόσο σπουδαίο ύφασμα ήταν, και τον συμβούλευαν να φορέσει τη νέα στολή του σε κάποια μεγάλη παρέλαση. Όλη η πόλη ζούσε παινεύοντας τα ρούχα!
Όλο το βράδυ, πριν την παρέλαση οι ράφτες έμειναν ξύπνιοι, "δουλεύοντας" πυρετωδώς. Όλοι μπορούσαν να δουν ότι βιάζονταν να τελειώσουν τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα. Προσποιούνταν πως έβγαζαν το ύφασμα από τους αργαλειούς τους. Το έκοβαν με μεγάλα ψαλίδια. Το έραβαν με βελόνες που δεν είχαν κλωστή. Τελικά ανακοίνωσαν: "Ορίστε! Τα ρούχα τέλειωσαν!"
Το πρωί ο αυτοκράτορας παρουσιάστηκε με δύο από τους πιο διακεκριμένους του ιππότες. Οι ράφτες ύψωσαν τα χέρια τους, σαν να κρατούσαν κάτι και είπαν: "Κοιτάξτε αυτό το παντελόνι! Να και το πουκάμισο! Δεν είναι εκπληκτικός αυτός ο χιτώνας; Είναι τόσο αραχνοΰφαντα που θα νομίσετε ότι δεν φοράτε τίποτα. Κι αυτό είναι το σπουδαιότερο!"
"Ναι", είπαν οι ιππότες, αν και δεν μπορούσαν να δουν τίποτα, αφού δεν υπήρχε τίποτα να δουν…
Ο ίδιος ο βασιλιάς δεν τολμούσε να πει ότι δεν υπάρχει ύφασμα,σκεφτόμενος ότι οι άλλοι όλοι θα έλεγαν από μέσα τους ,ότι ο βασιλιάς τους είναι ηλίθιος η απατεώνας
"Θα μπορούσε η Μεγαλειότητά σας να βγάλει τα ρούχα Της;" είπαν οι απατεώνες. "Στη συνέχεια θα σας φορέσουμε τα καινούρια, μπροστά σ' αυτό το μεγάλο καθρέφτη".
Ο αυτοκράτορας έβγαλε όλα του τα ρούχα και οι ράφτες προσποιήθηκαν ότι τον έντυναν, ένα - ένα τα καινούρια ρούχα που είχαν φτιάξει. Τέλος ο βασιλιάς κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.
"Ναι, είμαι έτοιμος", είπε ο αυτοκράτορας. "Δεν μου πάνε υπέροχα;" Κοίταξε μια φορά ακόμη τον καθρέφτη, διότι έπρεπε να φανεί ότι θαύμαζε τον εαυτό του σε όλο του το μεγαλείο.
Οι αυλάρχες που θα κρατούσαν την ουρά της στολής, ακούμπησαν τα χέρια τους στο πάτωμα σαν να έπιαναν τις άκρες της. Καθώς περπατούσαν, έκαναν πως κρατούσαν την ουρά ψηλά, γιατί δεν έπρεπε να καταλάβει κανείς πως δεν έβλεπαν τίποτα.
Ο αυτοκράτορας προχώρησε κάτω από μια ολοστόλιστη τέντα προς την παρέλαση, και όλοι οι άνθρωποι στα παράθυρα και τους δρόμους έλεγαν: "Θεέ μου, η καινούρια στολή του αυτοκράτορα είναι ασύγκριτη! Τι πανέμορφη ουρά που έχει! Πόσο του ταιριάζει!" Κανείς δεν ήθελε να παραδεχτεί πως δεν έβλεπε τίποτε, γιατί τότε θα έλεγαν ότι είναι απατεώνας ή ότι ήταν ηλίθιος.
"Μα αυτός είναι ολόγυμνος!", είπε ένα μικρό παιδί.
"Μα το Θεό, το παιδί έχει δίκιο", είπε ο πατέρας του και ψιθύρισε στο διπλανό του τι είπε ο μικρός.
"Ένα παιδί είπε ότι δεν φοράει τίποτα".
Τελικά όλοι το παραδέχθηκαν: "Δεν φοράει τίποτα!"
Παραμύθι - Χανς Κρίστιαν Άντερσεν
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ....ΣΕ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙΣΕΙ,ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ....ΦΩΝΑΖΕΙΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ....Η ΚΟΥΝΑΣ ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;
ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ ΔΥΝΑΜΗΣ....
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΔΥΝΑΜΗΣ ....ΔΕΝ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ....ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ....
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΓΙΝΕΣΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΥΠΝΟΥΣ,ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ....
ΕΠΙΤΡΕΨΕ ΜΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ....
http://www.youtube.com/watch?v=mZIIm2TDEPo&feature=related
