ΣΥΓΝΩΜΗ...

Πολύ μίλησα για τον ήλιο σε τούτο τον κόσμο, πολύ

προσπάθησα να τον κάμω λόγο, να τον μοιράσω

σε εγκόλπια, να τον κλείσω στους κάλυκες

μικρών ποιημάτων, όπως βάζουνε τ’ άνθη

μέσα σε βάζα και τα τοποθετούν στους διαδρόμους

ή τα δωμάτια. Συχνά όμως έτυχε

να εισδύσουν σύννεφα στ’ αργαστήρι μου,

να μη βλέπω.

Αλλά

κανείς δεν υπήρξε όσο θα ‘θελε

δυνατός. Γι’ αυτό και μια μέρα

στις όχθες της Γαλιλαίας, κοιτάζοντας για ώρα

πολλή ο Ιησούς τον ήλιο, εσιώπησε, ενώ

τα πλήθη περίμεναν. Και στρέφοντας έπειτα

εμίλησεν άξαφνα για τη συγγνώμη

προς όλους εμάς τους ψαράδες του.

Νικηφόρος Βρεττάκος