-«καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ»
Ημείς του την δώσαμε την εξουσία και το δικαίωμα να δημιουργήσει τον θάνατο, και ο Θεός εφ’ όσον μας έπλασε ελευθέρους, σέβεται την ελευθερία μας, αλλά πονάει και κλαίει που εμείς αποθνήσκομε. Εδώ τώρα δυνάμεθα να εφαρμόσει την παραβολή του Ασώτου.
Ο άσωτος, λέγει, πήρε την περιουσία αυτού, το δικαίωμα αυτού και έφυγε εις χώρα μακρά και εκεί την κατασπατάλησε ζων ασώτως (ΛΟΥΚ. ΙΕ΄ 11 32). Τι είναι λοιπόν η περιουσία την οποίαν δίδει ο Θεός, ο ουράνιος Πατέρας, εις τον άνθρωπο;
Πρώτα- πρώτα είναι τα νιάτα, είναι η υγεία, είναι η ευρωστία, είναι η σωματική δύναμη, είναι ο νους, είναι η λογική, είναι η σύνεση, και τόσα άλλα, αυτά αποτελούν την περιουσία την οποίαν δίδει ο Θεός εις κάθε άνθρωπο και όταν λοιπόν κατασπαταλή σει όλη αυτήν την περιουσία, τα νιάτα, την χαρά, την υγεία, την ομορφιά του εις την αμαρτία, εις το τέλος επιστρέφει και ο Άγιος Θεός, τρέχει και τον αγκαλιάζει.
Εκείνο το οποίον μας μένει από την μελέτη αυτήν είναι προπάντων
να γνωρίσομε τον Κύριο, να μη υπάρχει μεταξύ ημών και του
Κυρίου απόσταση, αλλά όχι να είναι απλώς δίπλα μας ή κοντά μας
αλλά μέσα μας, αυτό σημαίνει ότι ο Χριστός πρέπει να εισέλθει
μέσα και να διακυβερνά αυτός την ζωή μας, πρέπει αυτός να
κατευθύνει την ζωή μας, πρέπει σύμφωνα με το θέλημά του ημείς να
ζούμε, αυτό σημαίνει να γνωρίσομε τον Κύριον και τότε
εισερχόμαστε εις την οδόν της αναμαρτησίας πέρα για πέρα, όταν
έχομε μέσα μας τον Κύριο και ζούμε σύμφωνα με το Θέλημά Του
και ζει ο Κύριος εις ημάς και όχι ημείς, και από εκεί ξεκινούμε τώρα
δια την αφθαρσία και την κατάργηση του θανάτου και να
επιστρέψομε από την εξορία εις την οποίαν είμαστε ημείς αυτούσια
εξόριστοι, να επιστρέψομε εις το σπίτι του Ουρανίου μας Πατρός
που είναι το αγαθό, μέσα εις το αγαθό να εισέλθουμε και να ζούμε
εκεί πάντοτε μέχρι της ημέρας του Κυρίου της Μεγάλης και
Επιφανούς.
ΓΕΝΟΙΤΟ! ΑΜΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΠΑΝΤΩΝ...

.jpg)

.jpg)






