Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Ἄν δὲν τὸ Βλέπεις Μόνος σου, δὲν μπορῶ ἐγὼ νὰ σοῦ ἐξηγήσω...










Εδώ και πεντακόσια χρόνια, αυτοί που αυτοδιαφημίζονται σαν "ελεύθερα πνεύματα" φλέγονται απ' την επιθυμία να δολοφονήσουν ακόμη μια φορά τον Ιησού, να τον σκοτώσουν μέσα στις καρδιές των ανθρώπων...Ωστόσο, ύστερα από μια τέτοια σπατάλη χρόνου και πνεύματος, ο Χριστός δεν έσβησε από τη γη...Λένε πως η θρησκεία του είναι θρησκεία των αρρώστων και των ετοιμοθάνατων κι όμως γιατρεύει τους ασθενείς κι ανασταίνει τους πεθαμένους.


Τον λένε πως είναι Θεός της λύπης, ενώ αυτός εξωθεί τους δικούς τους στη χαρά και τους υπόσχεται ένα αιώνιο συμπόσιο χαράς. Λένε πώς έφερε τον πόνο και την απονέκρωση της σαρκικής χαράς στον κόσμο, ενώ αυτός όταν ζούσε έτρωγε και έπινε, άφηνε να του αρωματίζουν τα μαλλιά και τα πόδια, μισούσε τις υποκριτικές νηστείες και τους ματαιόδοξους μετανοούντες. Πολλοί του έχουν στρέψει τα νώτα επειδή δεν τον γνώρισαν.


Ο Χριστιανισμός δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει στο μέλλον. Δεν είναι παλιός, δεν είναι αρχαίος, δεν είναι ξεπερασμένος, εξαντλημένος και νεκρός, όπως τόσοι και τόσοι ένδοξοι δυστυχισμένοι έχουν φωνάξει. Είναι το πιο παρθενικό και καινούργιο πράγμα του κόσμου. Δεν άρχισε ακόμα. Μόλις τον υποπτευόμαστε. Πρόκειται πολύ περισσότερο για μια ελπίδα παρά για μια νοσταλγία. Ως λόγος, το Ευαγγέλιο έχει ηλικία είκοσι αιώνων. Ως εφηρμοσμένη όμως πραγματικότητα, όλο και πρόκειται να γεννηθεί.

ΤΖΙΟΒΑΝΙ ΠΑΠΙΝΙ!


Εἶναι παραμονὴ Χριστουγέννων. Βράδυ καὶ τὸ κρύο ἔξω εἶναι τσουχτερό. Τὸ χιόνι σὰν ἄσπρο σεντόνι σκεπάζει τοὺς δρόμους τοῦ χωριοῦ καὶ τὰ γύρω βουνά. Ὁ πατέρας καὶ ἡ μητέρα πῆγαν στὴν ἐκκλησία. Τὰ παιδιὰ εἶναι λυπημένα, γιατὶ δὲν πῆγαν κι ἐκεῖνα. Τότε ἡ γιαγιά, γιὰ νὰ διώξη τὴ στενοχώρια τῶν παιδιῶν, ἄρχισε νὰ τοὺς λέη τὴ χριστουγεννιάτικη ἱστορία.

- Μιὰ φορά, ξεκίνησε ἕνας φτωχὸς ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν καλύβα του νὰ βρῆ φωτιά. Γύριζε ἀπὸ πόρτα σὲ πόρτα, χτυποῦσε νὰ τοῦ ἀνοίξουν κι ἔλεγε:

- Βοηθῆστε με, καλοί μου ἄνθρωποι! Ἡ γυναίκα μου γέννησε ἕνα παιδάκι... Πρέπει ν’ ἀνάψω φωτιά, γιὰ νὰ ζεστάνω κι αὐτὴ καὶ τὸ μωρό. Μὰ ἦταν νύχτα. Ὅλοι κοιμόνταν κλεισμένοι στὰ σπίτια τους καὶ κανένας δὲν ἔδινε ἀπάντηση στὰ παρακάλια του. Ὁ ἄνθρωπος ὅλο καὶ προχωροῦσε καὶ ξεμάκραινε ἀπὸ τὴ φτωχή του καλύβα.

Κάποτε εἶδε μακριὰ ἕνα μικρό φῶς. Ὅλος χαρά, πὼς θάβρισκε πιὰ φωτιά, κίνησε κατὰ κεῖ. Ὅταν πλησίασε, εἶδε πὼς ἦταν μιὰ μεγάλη φωτιὰ κι ὁλόγυρά της ἦταν ξαπλωμένα ἕνα κοπάδι ἄσπρα πρόβατα.

Τὸ κοπάδι τὸ φύλαγε ἕνας γεροβοσκός.


Κι ὁ ἄνθρωπος ποὺ χρειαζόταν τὴ φωτιά, πλησίασε τὰ πρόβατα καὶ εἶδε, πὼς στὰ πόδια τοῦ βοσκοῦ ἦταν ξαπλωμένα τρία μεγάλα σκυλιά.

Ὅταν πλησίασε ὁ ἄνθρωπος τὰ σκυλιά, ἐκεῖνα ξύπνησαν κι ἄνοιξαν τὰ μεγάλα τους στόματα, γιὰ νὰ γαβγίσουν. Μὰ ἡ φωνή τους παράλυσε στὸ στόμα τους καὶ κανένα γάβγισμα δὲν τάραξε τὴ νυχτερινὴ ἡσυχία.

Τότε ὁ ἄνθρωπος εἶδε, πὼς ἀνασηκώθηκε ἡ τρίχα τους, πὼς γυάλισαν τὰ δόντια τους καὶ πὼς ρίχτηκαν ἐπάνω του. Ἔνιωσε πὼς ἕνα σκυλὶ τὸν ἅρπαξε ἀπὸ τὰ γόνατα, τ’ ἄλλο ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὸ τρίτο κρεμάστηκε ἀπὸ τό λαιμό του. Μὰ τὰ δόντια τους ἔμειναν παράλυτα καὶ τὰ σκυλιά, χωρὶς νὰ τοῦ κάνουν κανένα κακό, τραβήχτηκαν.


Τότε ὁ ἄνθρωπος ἔκαμε νὰ πλησιάση στὴ φωτιά, μὰ τὰ πρόβατα στριμώχτηκαν τὸ ἕνα κοντὰ στό ἄλλο, τόσο πολύ, ποὺ δὲν εἶχε ποῦ νὰ πατήση. Τότε κι αὐτὸς ἄρχισε νὰ πατάη στὶς πλάτες τους, μὰ κανένα ἀπὸ τὰ πρόβατα οὔτε κουνήθηκε,οὔτε ξύπνησε.

Τότε ὁ Γιαννάκης ρώτησε:

- Γιατί, γιαγιά, τὰ πρόβατα ἐξακολούθησαν ἥσυχα τὸν ὕπνο τους, ἀφοῦ ξέρομε πόσο δειλὰ εἶναι;

- Ἔχε λίγη ὑπομονὴ καὶ θὰ τὸ μάθης, εἶπε ἡ γιαγιὰ κι ἐξακολούθησε τὴ διήγησή της:

- Ὅταν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πλησίασε σχεδὸν τὴ φωτιά, ὁ βοσκὸς σήκωσε τὸ κεφάλι του.

Ἦταν ἕνας κατσουφιασμένος γέρος, παράξενος καὶ σκληρὸς καὶ μιλοῦσε ἀπότομα σὲ ὅλους. Ὅταν εἶδε τὸν ἄγνωστο, ποὺ πλησίαζε, ἔριξε ἐπάνω του τὴ μακριά του γκλίτσα, ποὺ ἦταν στὴν ἄκρη μυτερή. Μὰ ἡ γκλίτσα λοξοδρόμησε κι ἔπεσε μὲ πολὺ κρότο στὴ γῆ, χωρὶς νὰ βλάψη τὸν ἄγνωστο.



Ἡ γιαγιὰ ἤθελε νὰ ἐξακολουθήση, μὰ ὁ Κωστάκης τώρα μὲ τὴν ἀράδα του τὴ ρώτησε: - Μὰ γιατί, γιαγιά, δὲν τὸν πέτυχε ἡ γκλίτσα; Μὰ ἡ γιαγιά, χωρὶς νὰ προσέξη τὴν ἐρώτηση τοῦ Κωστάκη, ἐξακολούθησε:

- Τότε ὁ ἄγνωστος πλησίασε τὸ βοσκὸ καὶ τοῦ εἶπε:

- Καλέ μου ἄνθρωπε, βοήθησέ με καὶ δῶσε μου λίγη φωτιά. ῾Η γυναίκα μου γέννησε καὶ πρέπει ν’ ἀνάψω φωτιὰ νὰ ζεσταθῆ κι αὐτὴ καὶ τὸ μωρό.

Ὁ βοσκὸς θέλησε νὰ τοῦ ἀρνηθῆ. Θυμήθηκε ὅμως, πὼς τὰ σκυλιὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν δαγκάσουν, τὰ πράβατα δὲν τὸν φοβήθηκαν καὶ δὲν σκορπίστηκαν καὶ πὼς ἡ μαγκούρα του δὲν τὸν πέτυχε καὶ δείλιασε. Δὲν τόλμησε λοιπὸν νὰ ἀρνηθῆ στὸν ἄγνωστο.
- Πάρε ὅση φωτιὰ θέλεις! εἶπε ὁ βοσκός.

Μὰ ἡ φωτιὰ εἶχε χωνέψει πιὰ καὶ δὲν εἶχε κανένα μακρὺ ξύλο ἢ κλαδί. Ἦταν μονάχα ἕνας μεγάλος σωρὸς ἀπὸ ἀναμμένα κάρβουνα. Καὶ ὁ ἄγνωστος δὲν εἶχε οὔτε φτυάρι, οὔτε κανέναν τενεκέ, οὔτε τίποτ’ ἄλλο, γιὰ νὰ τὰ βάλη καὶ νὰ τὸν πάη σπίτι του.

Ὁ βοσκός, ποὺ τόνιωσε αὐτό, τοῦ ξαναεῖπε:

- Πάρε ὅση φωτιὰ θέλεις καὶ ἀπὸ μέσα του χαιρόταν, πὼς δὲ θὰ μπορέση νὰ πάρη φωτιά.

Μὰ ὁ ἄγνωστος ἔσκυψε, παραμέρισε μὲ τὸ χέρι του τὴ στάχτη ἀπὸ τὰ κάρβουνα, ὕστερα ἀνασήκωσε τὴν ἄκρη ἀπὸ τὸ φόρεμά του καὶ τὰ ἔβαλε ἐκεῖ. Τί περίεργο ὅμως! Τὰ κάρβουνα, οὔτε τὰ χέρια του ἔκαιγαν, ὅταν τάπιανε, οὔτε τώρα τὸ φόρεμά του. Τὰ πήγαινε σπίτι του, σὰ νὰ μὴν ἦταν ἀναμμένα κάρβουνα, ἀλλὰ μῆλα ἢ καρύδια.



Ἐδῶ γιὰ τρίτη φορὰ τὰ παιδιὰ ρώτησαν τὴ γιαγιά:

- Μὰ γιατί, γιαγιά, δὲν τὸν ἔκαψαν τὰ κάρβουνα;

- Τώρα θὰ ἰδῆτε γιατί, περιμένετε! Εἶπε ἡ γιαγιὰ κι ἐξακολούθησε.

Ὅταν εἶδε αὐτὰ ὁ κακὸς βοσκός, ἀπόρησε.


- Μὰ τί νύχτα εἶναι αὐτή, συλλογίστηκε, ποὺ τ’ ἀγριόσκυλα δὲ δαγκάνουν, τὰ πρόβατα δὲν τρομάζουν, ἡ γκλίτσα δὲν πληγώνει καὶ τὰ κάρβουνα δὲν καῖνε;

Σταμάτησε τὸν ἄγνωστο καὶ τὸν ρώτησε:
- Τί νύχτα εἶναι ἡ σημερινὴ καὶ γιατί ὅλα ἔχουν τόση καλοσύνη γιὰ σένα;

- Ἄν δὲν τὸ βλέπεις μόνος σου, δὲν μπορῶ ἐγὼ νὰ σοῦ ἐξηγήσω, ἀποκρίθηκε ὁ ἄγνωστος, καὶ τράβηξε τὸ δρόμο του, γιὰ νὰ προφτάση νὰ ζεστάνη τὴ γυναίκα του καὶ τὸ βρέφος.

Ὁ βοσκὸς ἀποφάσισε ν᾽ ἀκολουθήση τὸν ἄγνωστο καὶ νὰ μάθη τί σημαίνουν ὅλα αὐτά. Πήγαινε λοιπὸν ἀπὸ πίσω του, ὥσπου ὁ ἄγνωστος ἔφτασε στὴν καλύβα του.


Εἶδε τότε ὁ βοσκός, πὼς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν εἶχε οὔτε καλύβα καὶ πὼς ἡ γυναίκα του καὶ τὸ μωρὸ ἦταν ξαπλωμένοι μέσα σὲ μιὰ γυμνὴ σπηλιά, ποὺ δὲν εἶχε τίποτ’ ἄλλο ἀπὸ τοὺς τέσσερεις γυμνοὺς τοίχους. Ὁ βοσκὸς σκέφτηκε τότε, πὼς τὸ μικρὸ καὶ ἀθῶο βρέφος θὰ πάγωνε μέσα στὴ σπηλιὰ κι ἂν καὶ ἡ καρδιά του ἦταν σκληρή, τὸ λυπήθηκε. Ξεκρέμασε τότε τὸ σακούλι, ποὺ εἶχε κρεμασμένο στὸν ὦμο του, ἔβγαλε μιὰ κάτασπρη μαλακὴ προβιὰ καὶ τὴν ἔδωσε στὸν ἄγνωστο νὰ τὴ στρώση κάτω ἀπὸ τὸ παιδάκι.

Ἐκείνη τὴ στιγμή, ποὺ αὐτὸς ὁ σκληρὸς ἄνθρωπος ἔνιωσε συμπόνια γιὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους κι ἔκαμε μιὰν ἐλεημοσύνη, ἄνοιξαν τὰ μάτια του. Εἶδε αὐτά, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε νὰ ἰδῆ κι ἄκουσε ἐκεῖνο, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε ν’ ἀκούση.


Εἶδε, πὼς ὁλόγυρα ἦταν ἄγγελοι μ᾽ ἀσημένιες φτεροῦγες καὶ πὼς στὰ χέρια τους κρατοῦσαν κιθάρες. Κι ἄκουσε ποὺ ἔψαλλαν, πὼς τὴ νύχτα ἐκείνη γεννήθηκε ὁ Σωτὴρας τοῦ κόσμου.
Τὸτε κατάλαβε ὁ βοσκός, γιατί τὴ νύχτα ἐκείνη δὲν μποροῦσε κανένας νὰ κάμη κακὸ στὸν ἄγνωστο.


Ἔπειτα εἶδε ὁ βοσκός, πὼς ἄγγελοι ἦταν παντοῦ. Κάθονταν στὴ σπηλιά, κατέβαιναν ἀπ᾽ τὸ βουνό, πετοῦσαν στὸν οὐρανό, περπατοῦσαν πολλοὶ μαζὶ στοὺς δρόμους, σταματοῦσαν στὴν εἴσοδο τῆς σπηλιᾶς καὶ κοίταζαν τὸ βρέφος. Παντοῦ ἦταν σκορπισμένη ἡ χαρά, τὸ τραγούδι καὶ μιὰ λεπτὴ ψαλμωδία. Κι ὅταν ὁ βοσκὸς στὴ σκοτεινὴ ἐκείνη νύχτα εἶδε κι ἄκουσε, ὅσα πρὶν οὔτε ἔβλεπε οὔτε ἄκουε, ἔνιωσε μεγάλη χαρά, ποὺ ἄνοιξαν τὰ μάτια του καὶ γονάτισε κι εὐχαρίστησε τὸ Θεό.


Τότε κι ὁ Γιαννάκης, ποὺ ἡ γιαγιὰ πιὰ σταμάτησε τὴ διήγησή της, εἶπε:

- Τώρα, γιαγιά, κατάλαβα κι ἐγώ, γιατί ἐκείνη τὴ νύχτα τὰ σκυλιὰ δὲ δάγκωναν, τὰ πρόβατα δὲν ξυπνοῦσαν ἀπὸ τὸ φόβο τους, ἡ γκλίτσα δὲν πλήγωνε καὶ τὰ κάρβουνα δὲν ἔκαιαν. Εἶχαν ὅλα τὴν καλοσύνη τοῦ Χριστούλη μας, γιατὶ τὸ μωρό, ποὺ γεννήθηκε ἐκείνη τὴ νύχτα, ἦταν ὁ Χριστός!

῎Ε, γιαγιάκα;

- Ναί, παιδάκια μου, εἶπε ἡ γιαγιὰ καὶ φίλησε τὰ ἐγγονάκια της. ᾽Ελᾶτε τώρα καὶ σεῖς στὰ κρεβατάκια σας νὰ κοιμηθῆτε.

Πηγή : Αναγνωστικό Β' Δημοτικού 1948




Γενώμεθα ὡς Χριστὸς, ἐπεὶ καὶ Χριστὸς ὡς ἡμεῖς· γενώμεθα θεοὶ δι᾿ αὐτὸν, ἐπειδὴ κἀκεῖνος δι᾿ ἡμᾶς ἄνθρωπος.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ!



8 σχόλια:

zkcome είπε...

«Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, ἀνατολὴ ἀνατολῶν, καὶ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν‧ καὶ γὰρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος». Ἀπὸ τὰ ὕψη τοῦ οὐρανοῦ μᾶς ἐπισκέφθηκε ὁ Σωτήρας μας, ἡ ἀνατολὴ τῶν ἀνατολῶν, κι ἐμεῖς ποὺ κατοικούσαμε στὸ σκοτάδι τῆς πλάνης καὶ στὴ σκιὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου βρήκαμε τὴν ἀλήθεια‧ διότι ἀπὸ τὴν Παρθένο γεννήθηκε ὁ Κύριος.

Ανώνυμος είπε...

τι όμορφη ιστορία!

καλά Χριστούγεννα Πιστέ μου

ταξιδιώτισσα

PISTOS 788 είπε...

zkcome!

ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΚΕ:

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ.

Ο ΛΗΣΤΗΣ ,ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ.

Ο ΔΑΝΙΗΛ,ΣΤΗΣΤΟ ΛΑΚΚΟ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ.

Ο ΙΩΝΑΣ,ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΗΤΟΥΣ.

Ο ΙΩΒ, ΣΤΗΝ ΚΟΠΡΙΑ.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΕΣ,ΣΤΗΝ ΚΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ.

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΣΘΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΘΑΙ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥΚΑΙ ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑ ΑΛΛΟ ΤΟΠΟ ΑΠΟ

ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ.

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΟΥΤΖΙ ΜΟΥ!

PISTOS 788 είπε...

ταξιδιώτισσα!

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ...

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΣΣΑ!

Iππο είπε...

Εἶδε αὐτά, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε νὰ ἰδῆ κι ἄκουσε ἐκεῖνο, ποὺ πρὶν δὲν μποροῦσε ν’ ἀκούση.

Ευχομαι παντα να εχουμε αποθεματα αγαπης να μοιραζουμε οτι κι αν προσπαθει να μετατρεψει τη φυση μας!!!

Πολεμερῶς καὶ πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεὸς λαλήσας τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις, ἐπ᾿ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ,
ὃν ἔθηκε κληρονόμον πάντων, δι᾿ οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν·
ὃς ὢν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καὶ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ, φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, δι᾿ ἑαυτοῦ καθαρισμὸν ποιησάμενος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς,
τοσούτῳ κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων, ὅσῳ διαφορώτερον παρ᾿ αὐτοὺς κεκληρονόμηκεν ὄνομα.
τίνι γὰρ εἶπέ ποτε τῶν ἀγγέλων· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; καὶ πάλιν· ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν;
ὅταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ.
καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει· ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα·
πρὸς δὲ τὸν υἱόν· ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίμησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε, ὁ Θεός, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου·

Καλα Χριστουγεννα σε ολα τα Αδελφια!!!
Δυναμις Πιστε μου!!!

PISTOS 788 είπε...

Iππο!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ,ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ...

Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ...ΚΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ...ΛΙΓΟ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΚΟΜΑ...

Ανώνυμος είπε...

Συγχαρητήρια για την παρουσίαση! Κάθε λέξη σας ακουμπάει στην ψυχή μου! Εξαιρετικά! Ο Θεός μεθ' ημών!

PISTOS 788 είπε...

Ο/Η Ανώνυμος

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΓΙΞΕ...Ο ΘΕΟΣ ΜΕΘ'ΗΜΩΝ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Ετικέτες

2012 (2) 888 (2) ΑΓΡΟΓΛΥΦΙΚΑ (1) ΑΘΑΝΑΤΟΙ (1) ΑΙΩΡΗΣΗ (1) ΑΛΗΘΕΙΑ Ή ΨΕΜΑ; (3) ΑΛΛΑ ΝΕΑ.... (50) ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ (7) ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (10) ΑΡΧΙΚΗ (1) ΑΣΚΗΤΙΚΑ (2) ΑΣΤΕΙΑ (17) ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ (7) ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΔΑ. (4) ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ 'Η ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ... (1) ΓΙΑΤΙ; (4) ΓΙΟΡΤΙΝΑ (1) ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ-ΠΡΟΣΕΥΧΗ (4) ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ (2) ΔΙΑΦΟΡΑ... (27) ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ (13) ΔΙΕΘΝΗ (8) ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ (1) ΔΥΝΑΤΑ... (16) Ε (1) ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ (1) ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ (2) ΕΛΛΑΔΑ (54) ΕΛΠΙΔΑ (4) ΕΜΒΟΛΙΑ (3) ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ-ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. (7) ΕΞΥΠΝΑ (1) ΕΠΑΦΙΚΟΙ (5) ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ... (2) ΕΥΤΟΠΙΑ (1) ΖΕΠΠΕΛΙΝ (2) ΖΚΕ (15) ΖΩ ΣΤΟ ΝΗΣΙ (3) Η ΣΙΒΥΛΛΑ ΜΑΣ (1) ΗΘΙΚΑ (4) ΗΡΩΙΚΑ (12) ΘΑΛΑΣΣΑ (1) ΘΑΥΜΑ (8) ΙΜΙΑ (2) ΙΣΤΟΡΙΚΑ (2) ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ (3) ΚΕΝΤΡΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (2) ΚΟΙΝΩΝΙΑ (16) ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ. (1) ΚΟΥΤΟΒΙΚ (3) ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ (2) ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ (2) ΜΑΓΕΙΑ (4) ΜΑΤΡΙΞ (1) ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ (27) ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ (5) ΝΑΖΙ UFO (3) ΝΑΖΙ-ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ (3) ΝΗΣΟΣ ΑΝΔΡΟΣ (3) ΟΛΟΓΡΑΜΜΑ (7) ΟΜΑΔΑ-Ε (1) ΟΜΟΡΦΑ (6) ΟΥΑΙ (2) ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ-ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ... (1) ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ (3) ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ (6) ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ (5) ΠΕΡΙΕΡΓΑ (16) ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ (54) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (52) ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ (2) ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ-ΨΕΜΑΤΑ (3) ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ (11) ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. (8) ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ (3) ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ (2) ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ (5) ΠΡΟΧΩ... (47) ΡΑΠ (1) ΡΟΜΠΟΤ (5) ΣΠΑΣΙΜΠΑ ΓΙΩΡΓΟΣ... (3) ΣΥΜΒΟΛΑ (1) ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. (3) ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ... (4) ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ (19) ΣΧΕΣΕΙΣ (11) ΤΑ ΕΒΡΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (1) ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ (9) ΤΟ ΕΛΕΟΣ (1) ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ... (7) ΤΟΓΙΟ (1) ΤΟΓΙΟ; (15) ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (33) ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΞΕΝΑ (12) ΤΣΙΠΑΚΙ... (7) ΥΓΕΙΑ. (1) ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ (1) ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΒΑΣΕΙΣ (2) ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ (1) ΦΟΒΙΕΣ (2) ΩΡΑΙΑ (43) BLUE BEAM (2) Chemtrails (3) Dr.MASARU EMOTO (1) H.A.A.R.P (2) THE ORION CONSPIRACY (1) UFOs (8)

ΖΚΕ

ΑΝ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΩ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ,ΡΙΞΕ ΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

ΑΝ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ,ΚΛΕΙΣΕ ΜΟΥ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ.

ΑΝ ΟΜΩΣ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΑΓΑΠΩ,ΜΗ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΑΛΛΟΣ ΣΟΥ.